Badowscy herbu Sas

Wstęp

Na tej stronie postaram się udostępnić informacje na temat rodziny Badowskich herbu Sas.

Początki rodu Badowskich opisuje Adam Boniecki w swoim Herbarzu Polskim. Pisze on m.in. że Badowscy herbu Sas dziedziczyli na Badowie - Nagórnym. Przenieśli się z czasem na Podole. Jan Badowski, zasłużony wojak, posiadał w 1554 r. Koziorowce, ze starostwa barskiego (M. 86 f. 117). Wspomniany jest też Ławryn pełniący funkcję podkomorzego bracławskiego w 1643 r. Następne fakty wspominane przez Bonieckiego dzieją się już w 1840 roku - Adam, syn Pawła, legitymował się ze szlachectwa w Królestwie w 1840 r., wspólnie z Tadeuszem, synem Macieja i tegoż synem Janem. (Teraz już wiadomo, że wspomniany Tadeusz nie był synem Macieja, tylko Jana).1)

Seweryn hr. Uruski w swoim herbarzu Rodzina - Herbarz szlachty polskiej podaje bardziej dokładne dane dotyczące samego wylegitymowania się Badowskich h. Sas ze szlachectwa: Po Janie, w 1793 r. dziedzicu dóbr Radzanów, z żony Tekli Dłuskiej, syn Tadeusz, dziedzic dóbr Bardzic, wylegit. w Królestwie, z synem Janem w 1840 r. 2)

Tę stronę internetową poświęcono przede wszystkim gałęzi rodziny Badowskich, w której imieniu wylegitymował się ze szlachectwa Tadeusz Badowski, syn Jana i Tekli Dłuskiej.

Nie udało mi się natrafić na źródła dotyczące rodziny Badowskich starsze niż z końca XVIII wieku. Odnalezione dane źródłowe wskazują, że Badowscy prawdopodobnie rzeczywiście mieszkali na Podolu w starostwie bracławskim jeszcze w XVIII. W metrykach kościelnych z 1793 roku Antoni Badowski jest wspominany jako „łowczy bracławski”.

Badowscy nie należeli do zamożnej szlachty. W czasach swojej największej świetności byli właścicielami jednej lub dwóch wiosek liczących od 100 do 200 mieszkańców.

W menu po lewej stronie znajduje się opis osób i miejsc związanych z rodziną Badowskich herbu Sas. Możesz też skontaktować się ze mną, wysyłając do mnie wiadomość e-mail.

1)
Adam Boniecki: Herbarz Polski. T. 1. Warszawa: Gebethner i Wolff, 1899, s. 73.
2)
Seweryn hr. Uruski: Rodzina • Herbarz szlachty polskiej. T. I. Warszawa: Gebethner i Wolff, 1904, s. 63. http://www.wbc.poznan.pl/dlibra/editions-content?id=56068

QR Code
QR Code start (generated for current page)